Exclusief: Laatste interview Reinout en Daniëlle Oerlemans voor vertrek naar L.A

16-07-2008 11:25 | Ger Lammens

"Eigenlijk is het heel griezelig!" Enkele dagen voordat het gezin Oerlemans naar Amerika emigreert, maakt Reinout de balans op. Exclusief aan Weekend vertelt hij over zijn goede vrienden hier, die hem op z’n trouwdag zo ontroerden, en over zijn ultieme droom: Amerika veroveren.

Op de valreep, voor zijn vertrek naar Hollywood, ontmoeten we met Reinout Oerlemans (37) en zijn vrouw. ’De laatste loodjes wegen het zwaarst, maar volgende week gaat het echt gebeuren!’ Net voor de grote verhuizing bezoekt televisieproducent Reinout nog even de bioscoop: ’Ik ben zojuist op de première geweest van De Brief Voor De Koning, de grootste familiefilm die ooit in Nederland is gemaakt. Ik ben er hartstikke trots op dat ik die film mede geproduceerd heb. En dan zo’n grote première in de stad Den Haag. Ik ben altijd al gék op film geweest en als jong jochie ben ik hier ontelbare keren naar de bioscoop geweest. Ik krijg hier dan ook extra nostalgische gevoelens bij, vooral nu we aan de vooravond van ons Amerikaanse avontuur staan.

Mijn ultieme droom is om straks in Amerika mooie, grote programma’s te maken. Op dit ogenblik maken we al grote dramaproducties voor Nederland, België, Denemarken, Italië en Spanje. Maar met Eyeworks willen we niets liever dan dat netwerk uitbreiden. Ik wil Duitsland nog veroveren, maar natuurlijk eerst Amerika. Ik ga daar niet voor niets naartoe.

Het is ook waanzinnig spannend wat ik nu met mijn gezin onderneem. We laten hier alles achter, en beginnen helemaal opnieuw op een totaal ander continent en met een totaal andere mentaliteit. Soms lig ik er urenlang van wakker, hoor. Tja, het is natuurlijk doodeng, écht doodeng! In feite begin je je leven weer helemaal opnieuw. Mijn vrouw Daniëlle en ik hebben er het afgelopen jaar heel veel en vaak tot diep in de nacht met elkaar over gesproken. Maar eerlijk gezegd zijn we beiden heel blij dat we nu eindelijk toch echt gaan.

Gelukkig heeft Daniëlle haar goede vriendin Estelle Gullit in de buurt wonen, aan wie ze veel steun zal hebben. Zelf heb ik daar geen enkele vriend. Maar godzijdank heb ik wel een prachtig bedrijf, dus het is heerlijk om op die manier keihard aan de slag te gaan, maar qua privéleven moeten we het eigenlijk allemaal in ons gezinnetje gaan uitzoeken. Gelukkig ben ik close met Ruud Gullit, mede door de vriendschap tussen Daan en Estelle. Ruud is een fijne gast waar ik veel respect voor heb.’

Complot

Reinout vertelt geëmotioneerd: ’Vooral tijdens ons huwelijk werd het ons pas écht duidelijk hoe belangrijk een privéleven is. En we moeten echt dankbaar zijn dat we zoveel warmte hebben gekregen van al die mensen die er waren. Drie maanden geleden waren enkele vrienden in het diepste geheim naar Los Angeles gevlogen en naar ons huis gegaan, en daar hebben ze een prachtig filmpje over ons leven gemaakt. Op onze trouwdag zaten Daan en ik tijdens de lunch verbijsterd te kijken en riepen om de beurt: ’Hé, dat is LA, dat is ons huis, dat is ons bedrijf!’ Alle collega’s in Amerika zaten ook in het complot. Dat alles ontroerde me ontzettend, want als je als vrienden zoveel moeite doet om met zo’n enorme verrassing te komen, dan is dat iets wat Daan en ik in ons hart zullen meenemen naar Amerika. Ons huis in Laren houden we voorlopig nog aan. We hebben er onze ziel en zaligheid in gestopt.’

Zijn vrouw Daniëlle (35) vult aan: ’Aan de ene kant vind ik het net als Reinout doodeng wat we gaan doen, maar je moet wel bedenken dat het voor Rein natuurlijk nog spannender is dan voor mij. Want ik moet zorgen dat er eten op tafel staat en dat alles thuis loopt zoals het moet lopen. Maar ik ben er niet bang voor dat daar iets zou misgaan. Want of ik het nu hier in Nederland doe of daar, ik heb daarin m’n weg gevonden en dat is niet zo ingewikkeld. En mijn goede vriendin Estelle woont gelukkig vlakbij. Maar voor Reinout is het weer een nieuw avontuur, ondanks het feit dat hij daar een bedrijf heeft. Want hij moet daar wel weer opnieuw zijn weg vinden. Misschien valt het tegen. En het typisch Nederlandse koffiedrinken ga ik daar meteen invoeren. Haha, L.A. zal nooit meer hetzelfde zijn! De kinderen gaan niet naar een internationale school, maar naar een gewone school. Ze spreken al aardig Engels. Eerst ga ik daar zorgen dat ons huis in orde is, dat mijn kindjes goed op school aarden, want het blijft toch een ander land met een andere taal. Het belangrijkste is dat zij zich prettig voelen. En als dat het geval is, ga ik eens kijken wat ik eventueel verder nog kan doen.’