In het voorjaar van 1984 kwam de officiële debuutsingle van Froger uit ‘My hitparade’ een medley van Tony Christie-hits. De single flopte, evenals ‘Ik zie het wel zitten’ uit 1985.

In 1987 nam René een Engelstalig album op en haalde hij de tipparade met ‘Love Leave me’. Een jaar later scoorde hij zijn eerste hit met ‘Winter in Amerika’. Deze plaat bereikte de vijfde plaats in de Top 40.

In 1988 kwam Froger met zijn debuutalbum ‘Who dares wins’. Het was een succes. Eind 1988 ging het album voor de vijftig duizendste keer over de toonbank. Hij ontving zijn eerste gouden plaat. Singles van het album kwamen echter niet verder dan de tipparade.

De zanger’s eerste en enige nummer een hit in Nederland scoorde hij in 1989 met het nummer ‘Alles kan een mens gelukkig maken,’ samen met Het Goede Doel. Van de single werden 300 duizend exemplaren verkocht, waarvoor Froger een driedubbele platina single in ontvangst mocht nemen.

Het album daarna ‘You’re my everything’ liep slecht.

Begin 1990 liep Frogers contract bij CNR Records af. Hij vond een andere manager, van Katwijk. De gemixte versie van ‘Are you ready for loving me’ werd een redelijke zomerhit in 1990 en het album ‘You're my everything’ bereikte gouden status.

Daarna werd het kleine Dino Music zijn nieuwe platenmaatschappij. Manager van Katwijk profileerde zich samen met Marcel Schimsheimer als producer en songwriter van Frogers volgende album. De eerste single ‘Just say hello’ werd een top 10 hit. Het album ‘Midnight man’ werd al snel bekroond met een gouden plaat voor meer dan 50 duizend verkochte exemplaren. Froger’s eerste concerten in Carré Amsterdam en het Circustheater te Scheveningen zijn in een mum van tijd uitverkocht. Alle van het album uitgebrachte singles werden minimaal een top 20 hit.

1991 was een succesjaar voor Froger met een reeks van top 10 hits en een met goud bekroond album ‘Matters of the heart’. In 1992 werd het album bekroond met de Edison Award voor het Beste album nationaal en een platina plaat voor meer dan honderdduizend verkochte exemplaren.

In 1992 ging Froger met een theatertournee door het land. Deze sloot hij af in in Ahoy. De shows waren binnen enkele uren uitverkocht. Ter gelegenheid van zijn 5-jarige jubileum werd in het najaar van 1992 een verzamelalbum uitgebracht. ‘Sweet hello’s and sad goodbyes’ ging in enkele weken 200 duizend keer over de toonbank, waarmee het drie keer de platina status behaalde.

Op oudejaarsavond 1992 werd bij Veronica een compilatie uitgezonden van Frogers Ahoy-concerten, die door miljoenen Nederlandse huishoudens werd bekeken. Niet lang na de uitzending schoot de verkoop van ‘Sweet hello's & sad goodbyes’ naar ongekende hoogtes.  De plaat ging een half miljoen keer over de toonbank. Het album behoort met zijn vijf maal platina tot één van de best verkochte cd’s in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Froger werd gezien als een van Nederlands eerste megasterren.

De verwachtingen van het album ‘The power of passion’ uit 1993 werd in voorverkoop al bekroond met een Gouden plaat. Datzelfde jaar mocht Froger uit handen van Celine Dion de Edison Awards voor beste album en beste zanger nationaal in ontvangst nemen. Het album werd uiteindelijk 200 duizend keer verkocht en haalde daarmee dubbel platina.

In 1994 gaf Froger tien uitverkochte shows in Ahoy. Op dat moment was dat een andere Nederlandse artiest nog niet gelukt. De verkoop van meer dan 200 duizend exemplaren van het album ‘Walls of emotion’ leverde hem weer de Edison Awards voor beste album en Beste zanger nationaal op. Froger stond aan de top van de Nederlandse muziekindustrie. Op 24 en 25 juli 1995 stond Froger twee warme zomeravonden als eerste Nederlander in een uitverkocht Feijenoord-stadion.

Mede door de Kuipconcerten en Froger’s topverkopen was er belangstelling uit Amerika om daar een album te lanceren. Froger vertrok naar New York om te werken aan een nieuw internationaal album. De Amerikanen legden veel druk op Froger en er was kritiek op het feit dat hij in hun ogen te perfect zong en een te Amerikaanse indruk maakte. Ze wilden dat hij z’n haar kort knipte, kilo’s afviel en een baard liet staan om meer Europees over te komen. Ondertussen moest Froger hals over kop vanuit New York terugkeren naar Nederland omdat zijn vrouw op het punt stond te bevallen.

Op aandringen van zowel Amerikaanse als Nederlandse zijde hervatte Froger in Nederland de opnamen van zijn nieuwe album, vlak hierna kwam de single ‘Wild Rhythm’ uit, hetgeen een redelijke hit werd. Door verschillende oorzaken dreigde Froger overspannen te raken. Zijn manager van Katwijk besloten de samenwerking te stoppen en de stekker uit het Amerikaanse plan te trekken. Froger nam enkele weken rust en overwoog zelfs geheel te stoppen met zijn zangcarrière. Na de rustperiode was het Frogers vrouw Natasja die de zanger weer wist te motiveren om aan de slag te gaan.

In het najaar van 1996 werd ‘Illegal Romeo part 1’ uitgebracht samen met de al eerder in New York opgenomen nummers. De gelijknamige tour door het land was in een mum van tijd uitverkocht. ‘Illegal Romeo part 1’ werd weer een succes. Tot op heden is echter nooit een ‘Illegal Romeo part 2’ uitgebracht.

In 1997 werd  op verzoek een reeks concerten toegevoegd aan de ‘Illegal Romeo tour’. Na de zomer keerde van Katwijk terug als manager. In de winter van 1997 kwam Froger met een nieuwe single, de ballad ‘I’m coming home again’. Het nummer kwam door onenigheid met de liedjes schrijfster Diane Warren niet op het album te staan. Ondanks dat ‘I’m coming home again’  ontbrak hield het nieuwe plaat de titel ‘Home again’.

Begin januari werd de zangcarrière van Froger overschaduwd door roddels over een liefdesaffaire met de Vlaamse tv-presentatrice Phaedra Hoste. Hierdoor kwam, in de week dat Frogers nieuwe album uitkwam, een tijdelijke breuk tussen Froger en Natasja. Volgens sommige critici was het een publiciteitstunt om Frogers nieuwe cd te promoten.

In de eerste week dat ‘Home again’ uitkwam werden 50 duizend exemplaren verkocht en kwam de cd binnen op nummer een in de Album hitlijst. De televisiespecial over het album trok bij RTL 4 een miljoen kijkers, waardoor de cd platina werd. In België werd het album goud en de theatertournee verliep succesvol. Na een periode van huwelijksbemiddeling blijven de Frogers bij elkaar.

Na zijn concerten in de Amsterdam Arena in 2004/2005 ging Froger eind 2005 met zijn nieuwe tour ‘Pure & More’ weer de theaters in. Sinds 2005 vormt hij met collega’s Gerard Joling en Gordon de gelegenheidsformatie De Toppers, waarmee hij jaarlijks optreedt. Sinds november 2008 is Gerard Joling gestopt. Jeroen van der Boom is zijn vervanger.

In september 2007 kwam René weer met een Nederlandstalige plaat, ‘Doe maar gewoon’. Een gelijknamig album volgde.

Op 6 juni 2005 werd door het management van Froger bekendgemaakt dat de zanger prostaatkanker had. De ziekte was in een vroeg stadium ontdekt en kon goed behandeld worden.

In november 2008 ontpopten René en Natasja zich als de drijvende kracht achter de Voedselbank. Er kwam een realityserie met de Frogers: De Frogers: Effe geen cent te makken. Ter afsluiting werd op 11 december 2008 een benefietavond georganiseerd. Het initiatief werd uitgezonden op RTL 4. Deze avond leverde ruim 2 miljoen euro op. Linda de Mol presenteerde het geheel. Ook het liedje uit de realitysoap werd een hit ‘De Zon schijnt voor iedereen’.

In 2009 vertegenwoordigen De Toppers Nederland tijdens het Eurovisie Songfestival in Moskou. De voorbereidingen werden in een soap opgenomen Op weg naar moskou.

Privé

René is sinds 31 december 1991 getrouwd met Natasja Froger-Kunst, die nu bekend is als tv-presentatrice bij SBS 6.

Ze hebben twee kinderen. Zoon Maxim werd geboren op 7 november 1995. Zoon Didier kwam op 2 april 1997 ter wereld. Didier deed in 2007 mee aan Kinderen dansen op het ijs. Een jaar later deed Maxim ook mee en won deze wedstrijd.

Uit een eerder huwelijk heeft hij nog twee kinderen. Dochter Natascha werd geboren op 24 november 1983. Zoon Danny zag het daglicht op 7 januari 1998.

Op 23 oktober 2006 werd René opa. Zijn dochter Natascha beviel van een dochter, Charlie-Renee.

Froger staat bekend als een fervent Ajax-supporter.