In 1983 deed De Leeuw mee met Cameretten in Delft, waar hij de persoonlijkheidsprijs kreeg. In 1984 presenteerde hij het festival.

Een jaar daarna was hij het pauzenummer tijdens het Open Bak Gala in het Koninklijk Theater Carré ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de Engelenbak. Hier zong hij het nummer ‘Vlieg met me mee’. Mede dankzij de enthousiaste reacties van de zaal kreeg De Leeuw een uitnodiging voor een optreden in het programma van Sonja Barend.

De Leeuw kwam in 1985 bij het NCRV-televisieprogramma Snelbinder. Toentertijd al gepresenteerd door de pop Gep Snelbinder met de stem van Simon van Leeuwen.

In de zomer van 1987 werd De Leeuw verder bekend door zijn gastpresentatie in het programma Sterrenslag van de AVRO. Met name zijn uitspraak: "Meneer van Heumen, we zijn er klaar voor!" werd een fenomeen. Ook maakte hij de al bestaande uitdrukking "Helaas, pindakaas!" in heel Nederland bekend.

In 1988 was De Leeuw te zien in de jeugddramaserie Switch.

In 1990 kreeg De Leeuw zijn eigen televisieprogramma bij de VARA, Schreeuw van de Leeuw. Vooral de uitzending over aids met René Klijn maakt grote indruk. De Leeuw ontving hiervoor de Bronzen Roos van het televisiefestival in Montreux. Hij ontving de J.B.Broekzprijs voor de uitzending rond zijn gehandicapte nichtje Margrietje. Vooral in de beginjaren viel Paul op door zijn soms harde en grove gevoel voor humor, wat hem geliefd maar ook berucht maakte. Sommige commentaren spraken van ‘afzeiktelevisie’.

In 1991 bracht De Leeuw zijn cd ‘Voor U Majesteit’ uit. Hierop staat onder meer het nummer Vlieg met me mee, dat een grote hit werd. Zijn grootste hit, Ik wil niet dat je liegt/Waarheen waarvoor, stond in 1994 maar liefst 9 weken op nummer één in de Mega Top 50. Het was de op één na bestverkochte single dat jaar. Gedurende de jaren '90 bracht De Leeuw meerdere cd’s uit. In 1997 had hij 1 miljoen platen verkocht in Nederland.

In 1993 won Paul veel prijzen zoals de Zilveren Nipkowschijf voor De Schreeuw van de Leeuw. Ook kreeg hij een Edison voor de cd ‘Voor u wil ik zingen’.

In 1994 had hij de hoofdrol in de door hem bedachte komedieserie Seth & Fiona. Ook  presenteerde hij het programma Muilen Dicht! voor de VARA, dat lmaar een seizoen liep.

In 1995 bracht De Leeuw de speelfilm Filmpje! in de bioscoop, rond zijn bekende karakters Bob en Annie de Rooij. De Leeuw vertolkt de hoofdrol van heeft Rijk de Gooyer en Olga Zuiderhoek in de bijrollen. De film is een parodie op succesvolle films als Pulp Fiction, doorspekt met heel veel typische De Leeuwhumor. Voor Filmpje! ontving Paul de Bob Angelo Penning, van de homobelangenorganisatie COC. Ook kreeg hij een Rembrandt voor beste Nederlandse speelfilm.

In 1996 bracht hij de cd ‘Encore’ uit waarvoor hij de Gouden Harp van de stichting Conamus ontving.

In 1999 deed Paul iets heel anders, hij bedacht Het Feest van Sinterklaas. Dat is een theateroptreden/popconcert ter viering van het Sinterklaasfeest, met dé Sinterklaas. Ook nam hij de presentatie van het laatstgenoemde programma op zich, wat eenmalig uitgezonden werd bij RTL 4.

In 2000 stond De Leeuw vijf keer achter elkaar in een uitverkocht Ahoy. Hij zong daarbij zijn grootste hits. Ook deed hij bekende duetten met onder anderen Simone Kleinsma, Willeke Alberti, Bassie en Adriaan.

Ook in 2001 ontving Paul een Edison voor beste Nederlandstalige zanger. In datzelfde jaar nam De Leeuw samen met het duo Bassie en Adriaan een versie van de beroemde ‘Bohemian Rhapsody’ op. Ook ging hij na de opnames van de single op tournee met Bassie en Adriaan.

In 2002 maakte Paul de omstreden overstap van de VARA naar de NCRV. Hier presenteerde hij een vernieuwde hilarische versie van het oude spelprogramma Zo Vader, Zo Zoon. Ook was hij te zien in de wekelijkse show Herberg De Leeuw. Beide programma's waren niet geheel naar wens van de NCRV. Uiteindelijk deed een imitatie van Anneke Grönloh hem de das om. De Leeuw zette haar neer als een drankorgel. Grönloh beweerde hierna dat ze enkele jaren volledig was ingestort. Zijn programma's werden hierdoor stopgezet. Een jaar later kwam De Leeuw terug bij de VARA met het programma PaPaul, een dagelijkse talkshow waarbij Paul ‘thuis’ diverse gasten ontving. Ook maakte hij de serie SMSmee's Poessie. Deze serie werd na 1 aflevering van de buis afgehaald, omdat het niet te doen was qua werkdruk.

Vanaf 2003 deed De Leeuw het een tijd rustig aan om tijd te besteden aan zijn (geadopteerde) kinderen. Wel ontving hij in 2004 voor de tweede keer de Zilveren Nipkowschijf voor PaPaul.

Sinds augustus 2005 is De Leeuw weer terug op televisie met de programma's Mooi! Weer De Leeuw en Pauls Parenavond. Door de VARA wordt De Leeuw ingezet om de zaterdagavond te vullen, wat voorheen gedaan werd door Kopspijkers. Ook in 2005 kwam de dvd ‘De Leeuw Brult - Paul de Leeuw Live In Ahoy’ uit met een registratie van één van de concerten in 2000.

In 2005 werd De Leeuw voor de tweede keer in België in Humo's Pop Poll gekozen tot Bekwaamste Buitenlandse Tv-figuur. Bovendien eindigde zijn programma Mooi Weer De Leeuw als eerste in de categorie 'beste buitenlandse tv-programma'.

In oktober 2006 werd het album ‘Mooi! Weer Een CD’ uitgebracht, waarop zijn grootste hits staan. Ook werden enkele nieuwe nummers toegevoegd, zoals de hit Une belle histoire / ‘Een mooi verhaal’ en ‘Ga Niet Weg’ dat in november op single verscheen. Het jaar 2006 sloot De Leeuw af met Mooi jaar! De Leeuw op oudejaarsavond. Daarnaar keken 2,2 miljoen mensen.

Vanaf september 2006 mocht hij op zaterdagavond Mooi! Weer de Leeuw maken op Nederland 1 voor de VARA. In december 2006 maakte hij voor BNN Ranking the Stars, een programma waarbij tien tv-vrouwen elkaar moesten beoordelen.

In 2006 werd hij de winnaar van de Zilveren Televizier-Ster voor beste mannelijke televisiepersoonlijkheid.

In oktober 2007 maakte hij een variant met mannen van Ranking the Stars. In augustus 2007 presenteerde Paul voor de VPRO de honderdste aflevering van Zomergasten.

In 2007 was hij uitgeroepen tot Omroepman van 2006 door het omroepvakblad Broadcast Magazine. In april 2007 werd hij benoemd tot ‘Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw’ vanwege zijn niveau, zijn grote uitstraling en de grote betekenis van zijn prestaties voor de ontwikkeling van het televisieamusement en de theaterwereld. Daarbij won hij de Zilveren Televizier-Ster voor ‘beste mannelijke televisiepersoonlijkheid’.

Op 3, 4, 5, 7 en 8 november 2007 trad De Leeuw op in het Gelredome te Arnhem in het kader van de jaarlijkse concertreeks ‘Symphonica in Rosso’ van The Entertainment Group. Op 12 mei begon de kaartverkoop; de kaartjes voor 3 november waren al na 10 minuten helemaal uitverkocht. De titelsong van Symphonica in Rosso 2007 was ‘Blijf (Tot De Zon Je Komt Halen)’. Deze single haalde de 13e positie in de Nederlandse Top 40. Het nummer is geschreven door Jan Groenteman. Paul had het eerder gezongen in zijn show en was al van plan het uit te brengen. De cd ‘Symphonica in Rosso’, die op 30 november 2007 werd uitgebracht, kwam binnen op de eerste plaats in de albumlijsten. Het betekende voor Paul zijn eerste nummer 1-succes sinds ‘Encore’.

In 2008 viel hij twee keer in de prijzen bij het Televizier Gala. Hij won wederom in de categorie ‘beste mannelijketelevisiepersoonlijkheid’. Het programma Mooi! Weer De Leeuw gekozen als ‘beste televisieprogramma’.

In februari 2008 ontstond een kleine rel rond Paul de Leeuw, toen hij tijdens zijn programma de string van een onaangekondigde veganistische streaker afscheurde. De streaker was het hier niet mee eens en dreigde een klacht in te dienen. Paul stelde daarop voor de 'zaak' in zijn eigen show voor te laten komen en De Rijdende Rechter het voorval te laten beoordelen. Diens uitspraak luidde dat dit te verwachten was, vanwege Pauls 'onvoorspelbaarheid' en dat de veganistische streaker dit had moeten begrijpen.

In november 2008 kwamen zeven nieuwe schijfjes uit vanwege het 25-jarig jubileum van de cabaretier. Op 14 november 2008 kwam een dvd-box met 6 dvd's uit met hoogtepunten uit Pauls carrière ‘Een Kwart Eeuw De Leeuw’. Op 28 november 2008 kwam er nog een cd uit met de titel ‘Het Wordt Winter’. Op 29 november 2008 presenteerde De Leeuw een 12-uur durende Mooi! Weer De Leeuw Marathon om te vieren dat hij 25 jaar in het vak zit. Hij ontving en wordt verrast door allerlei mensen met wie hij in die 25 jaar iets te maken heeft gehad. Om 8.30 uur de volgende morgen sluit hij het programma af met zijn nummer ‘Vlieg met me mee naar de regenboog’.

In februari 2009 presenteerde hij samen met Giel Beelen op vrijdagavond het programma Top of Flop op Nederland 3.

De Leeuw profileert zich sinds medio jaren '90 sterk als liefhebber van het Eurovisie Songfestival. Hij presenteerde het Nationaal Songfestival in 1993, 1994, 1998, 1999, 2000, 2001, 2006 en 2007. In 1998 en 1999 deed hij dit samen met Linda de Mol.

In andere jaren werkte hij onder meer mee als commentator tijdens het internationale festival.

Tijdens het Eurovisie Songfestival 2006 presenteerde De Leeuw de puntentoekenning namens Nederland. Het was de bedoeling dat hij simpelweg de presentatoren, artiesten en fans zou bedanken, waarna hij de punten zou noemen. Maar in plaats hiervan probeerde De Leeuw tijdens de live-uitzending zijn mobiele telefoonnummer te geven aan de mannelijke presentator Sakis Rouvas. Ook maakte hij andere opmerkingen, die de presentatie van de Nederlandse punten aanmerkelijk langer deed duren. De Leeuw refereerde ook aan de homocultuur toen hij opmerkte dat Rouvas en zijn medepresentatrice Maria Menounos hem deden denken aan Will & Grace. Aangezien dit alles zich afspeelde in een live-uitzending en een verdere bijdrage van De Leeuw noodzakelijk was voor de voortgang van de show, kon hij niet worden afgekapt. Deze actie veroorzaakte veel negatieve reacties van menig commentator. BBC-man Sir Terry Wogan noemde hem een idioot.

Ondanks de kritiek mocht hij in 2007 wederom de punten uitdelen op het Eurovisiesongfestival. Terry Wogan zei, toen het de beurt was aan Nederland om de te punten te geven en De Leeuw op het scherm verscheen: The Netherlands were evicted in the semi-finals, and this man might be the reason why. (Nederland lag er al uit in de halve finale, deze man is daar waarschijnlijk de reden daarvoor)

Privé

De Leeuw trouwde in de zomer van 2005 met Stephan Nugter. Na het huwelijk in Nederland is het stel in augustus 2000 ook getrouwd in Italië, de plek waar Stephan Paul ten huwelijk vroeg. Ze hebben samen twee kinderen geadopteerd die beiden uit Philadelphia komen. Eerst kregen ze Kas en later Toby.

Hij deed een rodelblad een proces aan toen het blad foto's van hem en zijn zoontje publiceerde. Hij wil ze absoluut uit de publiciteit houden.